Blog Archives

Lwica uczy się od lampartów

Wydaje się, że lwy uczą się również od lampartów, jeśli ich sposoby postępowania wydają się im godne naśladowania. Ci cętkowani rabusie nie czyhają wyłącznie z drzew na swe ofiary, ale podkradają się również do zdobyczy na terenach rzadko tylko pokrytych krzakami. Jeśli jednak drzewa o rozłożystych gałęziach stoją tuż koło szlaku wędrówek dzikich zwierząt, lamparty najchętniej czatują wśród listowia, skąd jednym, dokładnie odmierzonym susem rzucają się na upatrzoną zdobycz. Podczas swej ekspedycji myśliwskiej w 1926 brytyjski podróżnik Artur Loveridge był naocznym świadkiem, jak pewna lwica skoczyła z grubej gałęzi prosto na kark kozła wodnego (koba) w najwłaściwszej chwili. Było to w Tanganice, gdzie lwy i lamparty żyją w niewielkiej od siebie odległości. Loveridge jest zdania, że wspomniana lwica miała często okazję obserwować lamparty polujące z zasadzki na wysokim drzewie i jako pojętna łowczyni zdecydowała się również zastosować ten niezawodny sposób. Lwy, zarówno w afrykańskim buszu, jak i na skraju puszczy, są na tyle mądre, że starannie unikają wielkich ssaków lądowych, w szczególności schodzą z drogi każdemu słoniowi. Również tygrysy w Indiach, Birmie i na Jawie napadają na słonie najczęściej tylko wtedy, gdy występują one w czasie polowań jako partnerzy człowieka i zagrażają bezpieczeństwu tych wielkich, pasiastych kotów. Natomiast z młodymi słoniami, które oddalą się nieco od zwierząt dorosłych, tygrysy nie robią wiele ceregieli. Podróżnicy afrykańscy zauważyli wielokrotnie, że lwy omijają dużym łukiem również i nosorożce. Opowiadania o rzekomych napaściach lwów na nosorożce nigdy przy bliższym zbadaniu nie znalazły potwierdzenia.

Cześć, mam na imię Róża i uwielbiam się uczyć. Bardzo bym chciała dzielić się tutaj wiedzą, którą posiadam. Jeśli tylko chociaż trochę się tym interesujesz, zapraszam Cię do lektury mojej twórczości 🙂

drzewa

Lwy tworzą wspólnoty łowieckie

Kilka rodzin lwich, tworzących jedno „zrzeszenie”, rusza wspólnie na łowy, aby zgodnie z planem taktycznym upolować bez pudła i najmniejszym nakładem sił rącze zwierzęta stepowe. Słynny podróżnik afrykański C. G. Schillings po powrocie w 1904 z wieloletniej podróży myśliwskiej podał w swej książce bardzo interesujące spostrzeżenia na temat strategii polowań lwów. W innym swym dziele Schillings twierdzi, że niektórzy spośród tych płowych łowców stają na czatach, podczas gdy pozostali ich pobratymcy tworzą pierścień naganiaczy. O podobnym sposobie zachowania się lwów donosi inny uczo- ny-podróżnik R. Meinertzhagen w swym dzienniku przeżyć z buszu i stepów Afryki w latach 1902—1906: „Ze szczytu pagórka oglądaliśmy około godziny 16 grupę lwów polujących w rzadkim buszu. Składała się ona z 2 samców, 4 samic i 3 okazów młodocianych. Zwierzęta stały blisko siebie i obserwowały pod wiatr z odległości około 500 m stado zebr, liczące 15 osobników. Samce obeszły stado wykorzystując każdą osłonę, aby móc pełnić funkcję naganiaczy, podczas gdy lwice zasiadły na czatach. Skoro tylko zebry zwietrzyły drapieżnika, ruszyły galopem w kierunku niewidocznych jeszcze dla nich czworonożnych łowczyń”. Było to przewidziane przez organizatorów polowania — lwy samce — i dzięki temu członkowie „koła myśliwskiego” urzeczywistnili swe zamiary. Jedna z lwic śmiałym skokiem rzuciła się do gardła najbliższej zebrze i przewróciła ją na ziemię. Pozostałe zebry zastygły na moment w panicznym strachu, co pozwoliło drugiej lwicy na błyskawiczne powalenie następnej ofiary. Uzyskane w ten sposób świeże mięso wystarczyło dla wszystkich uczestników tego udanego polowania z nagonką. Pobłażanie, z jakim lwy pozwoliły świadomie na ucieczkę pozostałych zebr, mimo iż niektóre z nich dałoby się jeszcze upolować, jest równie godne podziwu, jak nadzwyczaj zręczne rozstawienie lwic i lwów na najdogodniejszych stanowiskach. I jedno, i drugie było majstersztykiem przezornego planowania.

Cześć, mam na imię Róża i uwielbiam się uczyć. Bardzo bym chciała dzielić się tutaj wiedzą, którą posiadam. Jeśli tylko chociaż trochę się tym interesujesz, zapraszam Cię do lektury mojej twórczości 🙂

zwierzęta

Szczytowe osiągnięcia nowoczesnej tresury drapieżników

Obecnie lwy i tygrysy nie tylko skaczą przez płonące obręcze, ale toczą się po arenie na kulach, pozwalają ludziom jeździć na sobie, wkładać głowę w swe paszcze lub używać ich ciała jako „żywej poduszki”. Szczytowym osiągnięciem tresury zwierząt drapieżnych były już przed laty pokazy tygrysów jeżdżących na koniach lub słoniach. Pewien rosyjski cyrk pokazywał równocześnie 4 tygrysy na 4 koniach. Jeden z niemieckich pogromców zwierząt wytresował tak swego lwa, iż ten wykonywał skoki z jednego postumentu na drugi razem z córką tresera, siedzącą na jego grzbiecie.
Tego rodzaju ewolucje nie mogą być oczywiście wykonywane przy pomocy z natury znacznie mniejszych lampartów lub jaguarów. Gdy jednak zwierzęta te pozwalają, aby pogromczynie nosiły je owinięte dokoła szyi na kształt żywych kołnierzy futrzanych, lub też gdy bardzo ostrożnie zdejmują jako „nagrodę” funtowy kawał mięsa z piersi leżącego na arenie tresera, to pokazy tego rodzaju należą niewątpliwie do szczytowych osiągnięć tresury tych wrażliwych drapieżników.
Obecnie niedźwiedzie polarne ważą się na dokonanie skoku przez ogień, co jeszcze przed 10 laty uważano za zupełnie niemożliwe. Tak zwana mieszana tresura grupy drapieżników, składającej się z tygrysów i lwów, pokazywana jest dzisiaj przez chłopca w wieku szkolnym. Tygrys przed rozpoczęciem swego pokazu wchodzi spokojnie na wysokie schody, aby następnie zeskoczyć z nich głową w dół do napełnionego wodą basenu, w którym następnie wraz z treserem wspólnie zażywa kąpieli. Następnie ramię przy ramieniu człowiek i zwierzę opuszczają basen. Czy można jeszcze więcej wymagać od drapieżnika? Drapieżniki są widocznie nie tylko podatne na tresurę, ale wykazują również „dobre chęci” przy wykonywaniu czynności, których nikt by od nich nie żądał na wolności; po prostu czują się dobrze w przyjaznym podporządkowaniu się człowiekowi.

Cześć, mam na imię Róża i uwielbiam się uczyć. Bardzo bym chciała dzielić się tutaj wiedzą, którą posiadam. Jeśli tylko chociaż trochę się tym interesujesz, zapraszam Cię do lektury mojej twórczości 🙂

zwierzęta

error: Content is protected !!